Archive for 2010

In haar weblog in de digitale Volkskrant van 1 september 2010 zegt Evelien Tonkens: Wie overgewicht wil bestrijden, moet de klassendimensie erkennen. Die klassendimensie houdt in dat hoogopgeleide Nederlanders laagopgeleide Nederlanders verwijten een gebrek aan kennis en zelfdiscipline te hebben. lees verder

Van der Lucht en Polder lijden bij uitstek aan het “Syndroom van Trommel”. “Gulzig bestuur,” betoogt Willem Trommel, “is bestuur dat de toewijding van burgers en organisaties aan de publieke zaak beoogt te versterken en daarbij de grenzen van rechtstaat en democratie uit het oog verliest. Het is bestuur dat steeds verder buiten haar institutionele bedding treedt en in die zin oeverloos wordt. Het is bestuur dat overal aanwezig is en dus, uiteindelijk, helemaal nergens meer.” (*) lees verder

“Ook ontwikkelingen op het gebied van (…) zelfmanagement dragen bij aan vermindering van beperkingen. Hierdoor kunnen mensen beter omgaan met ziekten en de gevolgen daarvan.” Zelfmanagement is volgens Van der Lucht en Polder* een activiteit die: “(…) chronisch zieken (leert) omgaan met symptomen, behandeling, lichamelijke en sociale consequenties van hun chronische aandoening (…).”
Zelfmanagement zou patiënten het gevoel geven “dat ze zelf invloed kunnen uitoefenen op hun leven.” Toch definiëren zij de rol van die patiënten vooral als een afhankelijke: de “zieke (wordt) gestimuleerd om actief te blijven.” Zij zien de volksgezondheid ook als “een belangrijke bron van maatschappelijke baten.” Zieke werknemers moeten zo snel mogelijk weer aan het werk. lees verder

Met man en macht proberen mensen mijn pogingen om hen serieus te nemen ongedaan te maken. Neem Mark Earls. Op de foto ziet hij er een beetje uit als een kruising tussen Paul de Leeuw en de journalist Ton Elias. Hij werkt (waarschijnlijk) hard. Is een guru. En heeft dikke serieuze boeken geschreven. Het ene heet Welcome to the Creative Age en het andere, zijn nieuwste, Wij zijn de ultieme kudde (Herd – How to Change Mass Behaviour by Harnessing our True Nature). Zijn stelling dat wij de meest dominante diersoort van de wereld zijn geworden, juist omdat we zo weinig individualistisch zijn, mag zo op het eerste gezicht rekenen op mijn instemming. lees verder

Hoe meer je je verdiept in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, hoe meer je erachter komt wat de kern van die Verklaring is. Die kern is namelijk niet dat jouw rechten worden erkend tegenover een abstract soort iets als een ‘staat’ of een ‘overheid’. Nee, die kern is dat jouw rechten worden erkend door je buurman/vrouw, eigenlijk door iedere andere mens op straat. Waar dan ook. In dat licht is het interessant om te kijken naar Artikel 19 van die verklaring: “Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.” lees verder

En daar ligt het dan: Our Balancing Act. The true value of ecosystems van Denis Slieker en Jos van Assendelft. Denis en Jos hebben een zeer waardevol boek geschreven over een buitengewoon ingewikkeld onderwerp: hoe verdisconteer je in ons economisch systeem de waarde van ecologische systemen (ecosystemen). lees verder

Wie is inmiddels niet vertrouwd met deze woorden van Ahmed, the dead terrorist. Eén van de karakters van de fameuze Amerikaanse ventriloquist (buikspreker) Jef Dunham. In het theater lacht iedereen zich krom om Ahmed, die eigenlijk maar een zielig skelet is. Maar in de dagelijkse omgang worden bedreigingen als I kill you doorgaans niet erg op prijs gesteld. Zeker niet als je wilt dat iemand stil is. Ook niet als je in je volste recht staat. lees verder

Voor mijn werk maak ik graag en veel gebruik van doorwrochte onderzoeksrapportages. Wat dit betreft hebben wij in Nederland een aantal instituten met een langjarige traditie. Zoals het SCP en de WRR, maar ook het RIVM, het CPB, en de SER publiceren regelmatig waardevolle documenten met veel bruikbare gegevens. Het OECD is voor mij een goed internationaal voorbeeld. Ook de verschillende onderdelen van de Verenigde Naties, zoals de UNESCO, de FAO en de WHO dragen wat dit betreft hun steentje bij. lees verder

Professor Ernst Pöppel is de CEO van het Humanwissenschaftliches Zentrum (HWZ – Human Science Center) van de Universiteit van München in Duitsland. In de Frankfurter Algemeine Zeitung (FAZ) van dinsdag 11 mei 2010, bepleit hij dat wij afstand doen van het idee van multitasking. Multitasking is in zijn ogen zowel onmogelijk als een grove dwaasheid. Hij vindt dat we toch echt moeten leren om ons niet door informatie te laten ‘instrumentaliseren’, laten beheersen, zeg maar. Het zou al helpen, merkt hij op, als er één uur per dag niet zou worden getelefoneerd. Maar los daarvan moeten we ‘Ich-Stärke’ ontwikkelen. We moeten ons wapenen, en niet op ieder geklingel van de telefoon of de email reageren. lees verder

Als het om geluidshinder gaat, staat in Nederland het autoverkeer al jaren hoog boven aan de ranglijst. Op de tweede plaats staan je buren (en jijzelf natuurlijk bij hun). En op de derde plaats staat overvliegend tuig. Waar wij wonen hebben we van alle drie veel plezier, bij voorkeur in een gezonde mix. lees verder