Archive for the ‘De staat’ Category

Crisis, crisis, crisis. Niemand luistert meer als je er over begint. De leiders van het kabinet hebben zich teruggetrokken om te kijken of ze nog meer kunnen bezuinigen, want het is wel duidelijk dat het hen verder aan enige politieke creativiteit ontbreekt. Voor iedereen die denkt dat alleen het kabinet moet bezuinigen, is het volgende wel interessant.

lees verder

Mevrouw Schulz, de staatssecretaris voor verkeer wijt het stijgende aantal zwaargewonde verkeersslachtoffers aan de vergrijzing. Er zijn meer oudere mensen en omdat die nu eenmaal niet zo goed meer ter been zijn, en omdat ze niet zo goed opletten rijden ze vaker met de fiets (en toen verstond ik) in de soep. Ik was even de draad kwijt. Maar die oudjes – het gaat om mensen van 50 jaar en ouder – rijden natuurlijk tegen de stoep. Ze worden niet aangereden door een ander, maar rijden zichzelf in de vernieling. Dat ze zwakke botten hebben, maakt het nog erger. lees verder

De socioloog Max Weber heeft aan het begin van de twintigste eeuw zeer nauwkeurig voorspeld hoe de democratische politiek zich ontwikkelt. Zijn stelling was dat binnen de massa-democratie met bureaucratisch georganiseerde partij-apparaten alleen charismatische leidersfiguren nog een kans maken en dat dit een politieke evolutie op gang brengt die eindigt in de democratie zoals wij die nu kennen, de ‘plebiscitaire’: het ‘democratisch’ stemmen is gereduceerd tot een referendum voor of tegen politieke leiders. lees verder

Als het om geluidshinder gaat, staat in Nederland het autoverkeer al jaren hoog boven aan de ranglijst. Op de tweede plaats staan je buren (en jijzelf natuurlijk bij hun). En op de derde plaats staat overvliegend tuig. Waar wij wonen hebben we van alle drie veel plezier, bij voorkeur in een gezonde mix. lees verder

In 2007 beweert de minister van landbouw dat het optreden van wilde dieren in het circus, het eten van vlees en het doden van mannelijke eendagskuikens, niet over het welzijn van dieren gaat. lees verder

Als het om voedselveiligheid gaat, lijkt vertrouwen inderdaad een sleutelrol te spelen. Maar vertrouwen ‘komt te voet en vertrekt te paard’. Opbouwen van vertrouwen gaat moeizaam en bij het minste of geringste is het vertrouwen weer zoek. Dat komt omdat vertrouwen op een complexe wijze vorm krijgt en voortdurend in ontwikkeling is. lees verder

Hoe belangrijk is het gevoel van veiligheid in relatie tot voedsel eigenlijk? Het vertrouwen van de consument in voedselveiligheid blijkt te zijn samengesteld uit twee componenten. lees verder

De Nederlandse consumenten maken zich dus weinig zorgen over de veiligheid van hun voedsel. Bovendien vertrouwen zij de voedingsproducten van supermarkten en kleine winkels én de verantwoordelijke instellingen. (1) lees verder

Nee, we zijn er nog lang niet. Als het om de angst en onzekerheid over ons eten gaat, kan naast gedrag ook de beleving een duit in het zakje doen. Een derde indicator voor het vertrouwen in voedsel is mogelijk de bereidheid van de consument om te betalen voor meer voedselveiligheid. (1) lees verder

Goed. Waar zijn we ook alweer gebleven? O ja. Louise Fresco denkt dat de vooruitgang tot angst en onzekerheid heeft geleid over wat we nu wel en niet kunnen eten. lees verder